از اين روايت حكم عمر به امامت صهيب در صلات ظاهر است . ونيز از آن ظاهر است كه خلافت مآب أولا سرزنش أصحاب ‹ 1678 › شورى به حصر احتمال شقاق وخلاف در اينها نمود واز مردم ديگر نفى شقاق نموده ، مرجوحيت اين اجلّه أصحاب از ديگر مردم ظاهر ساخت ، حصر خلافت در اين شش كس - كه حصر احتمال شقاق در ايشان كرده نمود - ودر ذكر اين أصحاب عبد الرحمن را به تقديم ذكرى نواخت كه سبب استعجاب واستغراب سالم گرديد كه ناچار تحقيق آن از عبد الله بن عمر نمود ، وابن عمر اثبات آن به قسم شرعي نمود . ونيز از آن ظاهر است كه هرگاه عمر اين أصحاب را حكم كرد به آنكه